---

1Cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoëm in illo die, dicentes :

2Qui sponte obtulistis de Israël animas vestras ad periculum, benedicite Domino./

3Audite, reges ; auribus percipite, principes : ego sum, ego sum, quæ Domino canam,/ psallam Domino Deo Israël./

4Domine, cum exires de Seir, et transires per regiones Edom,/ terra mota est,/ cælique ac nubes distillaverunt aquis./

5Montes fluxerunt a facie Domini, et Sinai a facie Domini Dei Israël./

6In diebus Samgar filii Anath, in diebus Jahel quieverunt semitæ :/ et qui ingrediebantur per eas,/ ambulaverunt per calles devios./

7Cessaverunt fortes in Israël, et quieverunt : donec surgeret Debbora,/ surgeret mater in Israël./

8Nova bella elegit Dominus, et portas hostium ipse subvertit :/ clypeus et hasta si apparuerint/ in quadraginta millibus Israël.

9Cor meum diligit principes Israël : qui propria voluntate obtulistis vos discrimini,/ benedicite Domino./

10Qui ascenditis super nitentes asinos, et sedetis in judicio,/ et ambulatis in via,/ loquimini./

11Ubi collisi sunt currus, et hostium suffocatus est exercitus,/ ibi narrentur justitiæ Domini,/ et clementia in fortes Israël :/ tunc descendit populus Domini ad portas,/ et obtinuit principatum./

12Surge, surge Debbora ; surge, surge, et loquere canticum :/ surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abinoëm./

13Salvatæ sunt reliquiæ populi : Dominus in fortibus dimicavit./

14Ex Ephraim delevit eos in Amalec, et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec :/ de Machir principes descenderunt,/ et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum./

15Duces Issachar fuere cum Debbora, et Barac vestigia sunt secuti,/ qui quasi in præceps ac barathrum se discrimini dedit :/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./

16Quare habitas inter duos terminos, ut audias sibilos gregum ?/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./

17Galaad trans Jordanem quiescebat, et Dan vacabat navibus :/ Aser habitabat in littore maris,/ et in portubus morabatur./

18Zabulon vero et Nephthali obtulerunt animas suas morti in regione Merome.

19Venerunt reges et pugnaverunt : pugnaverunt reges Chanaan/ in Thanach juxta aquas Mageddo,/ et tamen nihil tulere prædantes./

20De cælo dimicatum est contra eos : stellæ manentes in ordine et cursu suo,/ adversus Sisaram pugnaverunt./

21Torrens Cison traxit cadavera eorum, torrens Cadumim, torrens Cison :/ conculca, anima mea, robustos./

22Ungulæ equorum ceciderunt, fugientibus impetu, et per præceps ruentibus fortissimis hostium./

23Maledicite terræ Meroz, dixit angelus Domini : maledicite habitatoribus ejus,/ quia non venerunt ad auxilium Domini,/ in adjutorium fortissimorum ejus.

24Benedicta inter mulieres Jahel uxor Haber Cinæi, et benedicatur in tabernaculo suo./

25Aquam petenti lac dedit, et in phiala principum obtulit butyrum./

26Sinistram manum misit ad clavum, et dexteram ad fabrorum malleos./ Percussitque Sisaram quærens in capite vulneri locum,/ et tempus valide perforans :/

27inter pedes ejus ruit ; defecit, et mortuus est : volvebatur ante pedes ejus,/ et jacebat exanimis et miserabilis./

28Per fenestram respiciens, ululabat mater ejus : et de cœnaculo loquebatur :/ Cur moratur regredi currus ejus ?/ quare tardaverunt pedes quadrigarum illius ?/

29Una sapientior ceteris uxoribus ejus, hæc socrui verba respondit :/

30Forsitan nunc dividit spolia, et pulcherrima feminarum eligitur ei :/ vestes diversorum colorum Sisaræ traduntur in prædam,/ et supellex varia ad ornanda colla congeritur./

31Sic pereant omnes inimici tui, Domine : qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.

32Quievitque terra per quadraginta annos.