Capítulo 101

1Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.

2Domine, exaudi orationem meam: et clamor meus ad te veniat.

3Non avertas faciem tuam a me: in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam. In quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.

4Quia defecerunt sicut fumus dies mei: et ossa mea sicut cremium aruerunt.

5Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum: quia oblitus sum comedere panem meum.

6A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.

7Similis factus sum pellicano solitudinis: factus sum sicut nycticorax in domicilio.

8Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.

9Tota die exprobrabant mihi inimici mei: et qui laudabant me, adversum me jurabant.

10Quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam:

11a facie iræ et indignationis tuæ: quia elevans allisisti me.

12Dies mei sicut umbra declinaverunt: et ego sicut fœnum arui.

13Tu autem, Domine, in æternum permanes: et memoriale tuum in generationem et generationem.

14Tu exsurgens misereberis Sion: quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus.

15Quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus: et terræ ejus miserebuntur.

16Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam:

17quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.

18Respexit in orationem humilium, et non sprevit precem eorum.

19Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum:

20quia prospexit de excelso sancto suo: Dominus de cælo in terram aspexit:

21ut audiret gemitus compeditorum: ut solveret filios interemptorum:

22ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem.

23In conveniendo populos in unum, et reges ut serviant Domino.

24Respondit ei in via virtutis suæ: Paucitatem dierum meorum nuntia mihi:

25ne revoces me in dimidio dierum meorum: in generationem et generationem anni tui.

26Initio tu, Domine, terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt cæli.

27Ipsi peribunt, tu autem permanes: et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur:

28tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

29Filii servorum tuorum habitabunt: et semen eorum in sæculum dirigetur.