Capítulo 15

1Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.

2Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.

3Sanctis, qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.

4Multiplicatæ sunt infirmitates eorum; postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea.

5Dominus pars hæreditatis meæ, et calicis mei; tu es qui restitues hæreditatem meam mihi.

6Funes ceciderunt mihi in præclaris; etenim hæreditas mea præclara est mihi.

7Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.

8Providebam Dominum in conspectu meo semper, quoniam a dextris est mihi, ne commovear.

9Propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea; insuper et caro mea requiescet in spe.

10Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.

11Notas mihi fecisti vias vitæ; adimplebis me lætitia cum vultu tuo; delectationes in dextera tua usque in finem.