Vulgata Clementina

Capítulo 108

In finem. Psalmus David.

1In finem. Psalmus David.

2Deus, laudem meam ne tacueris: quia os peccatoris, et os dolosi super me apertum est.

3Locuti sunt adversum me lingua dolosa, et sermonibus odii circumdederunt me: et expugnaverunt me gratis.

4Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi: ego autem orabam.

5Et posuerunt adversum me mala pro bonis: et odium pro dilectione mea.

6Constitue super eum peccatorem: et diabolus stet a dextris ejus.

7Cum judicatur, exeat condemnatus: et oratio ejus fiat in peccatum.

8Fiant dies ejus pauci: et episcopatum ejus accipiat alter.

9Fiant filii ejus orphani, et uxor ejus vidua.

10Nutantes transferantur filii ejus, et mendicent: et ejiciantur de habitationibus suis.

11Scrutetur fœnerator omnem substantiam ejus: et diripiant alieni labores ejus.

12Non sit illi adjutor: nec sit qui misereatur pupillis ejus.

13Fiant nati ejus in interitum: in generatione una deleatur nomen ejus.

14In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini: et peccatum matris ejus non deleatur.

15Fiant contra Dominum semper, et dispereat de terra memoria eorum:

16pro eo quod non est recordatus facere misericordiam.

17Et persecutus est hominem inopem, et mendicum, et compunctum corde mortificare.

18Et dilexit maledictionem, et veniet ei: et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo. Et induit maledictionem sicut vestimentum, et intravit sicut aqua in interiora ejus, et sicut oleum in ossibus ejus.

19Fiat ei sicut vestimentum quo operitur: et sicut zona qua semper præcingitur.

20Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum: et qui loquuntur mala adversus animam meam.

21Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum: quia suavis est misericordia tua. Libera me,

22quia egenus et pauper ego sum: et cor meum conturbatum est intra me.

23Sicut umbra cum declinat, ablatus sum: et excussus sum sicut locustæ.

24Genua mea infirmata sunt a jejunio: et caro mea immutata est propter oleum.

25Et ego factus sum opprobrium illis: viderunt me, et moverunt capita sua.

26Adjuva me, Domine Deus meus: salvum me fac secundum misericordiam tuam.

27Et sciant quia manus tua hæc: et tu, Domine, fecisti eam.

28Maledicent illi, et tu benedices: qui insurgunt in me, confundantur: servus autem tuus lætabitur.

29Induantur qui detrahunt mihi pudore: et operiantur sicut diploide confusione sua.

30Confitebor Domino nimis in ore meo: et in medio multorum laudabo eum:

31quia adstitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam.

📄 PDF
📄 Original