---

1Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino: Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti:

2amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem:

3qui tegis aquis superiora ejus. Qui ponis nubem ascensum tuum: qui ambulas super pennas ventorum.

4Qui facis angelos tuos spiritus: et ministros tuos ignem urentem.

5Qui fundasti terram super stabilitatem suam: non inclinabitur in sæculum sæculi.

6Abyssus, sicut vestimentum, amictus ejus: super montes stabunt aquæ.

7Ab increpatione tua fugient: a voce tonitrui tui formidabunt.

8Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.

9Terminum posuisti, quem non transgredientur: neque convertentur operire terram.

10Qui emittis fontes in convallibus: inter medium montium pertransibunt aquæ.

11Potabunt omnes bestiæ agri: exspectabunt onagri in siti sua.

12Super ea volucres cæli habitabunt: de medio petrarum dabunt voces.

13Rigans montes de superioribus suis: de fructu operum tuorum satiabitur terra:

14producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum: ut educas panem de terra:

15et vinum lætificet cor hominis: ut exhilaret faciem in oleo: et panis cor hominis confirmet.

16Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani, quas plantavit:

17illic passeres nidificabunt. Herodii domus dux est eorum:

18montes excelsi cervis: petra refugium herinaciis.

19Fecit lunam in tempora: sol cognovit occasum suum.

20Posuisti tenebras, et facta est nox: in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ.

21Catuli leonum rugientes, ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.

22Ortus est sol, et congregati sunt: et in cubilibus suis collocabuntur.

23Exibit homo ad opus suum: et ad operationem suam usque ad vesperum.

24Quam magnificata sunt opera tua, Domine! omnia in sapientia fecisti: impleta est terra possessione tua.

25Hoc mare magnum et spatiosum manibus: illic reptilia, quorum non est numerus. Animalia pusilla cum magnis:

26illic naves pertransibunt. Draco iste, quem formasti ad illudendum ei:

27omnia a te exspectant ut des illis escam in tempore.

28Dante te illis, colligent: aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.

29Avertente autem te faciem, turbabuntur: auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.

30Emittes spiritum tuum, et creabuntur: et renovabis faciem terræ.

31Sit gloria Domini in sæculum: lætabitur Dominus in operibus suis:

32qui respicit terram, et facit eam tremere: qui tangit montes, et fumigant.

33Cantabo Domino in vita mea: psallam Deo meo quamdiu sum.

34Jucundum sit ei eloquium meum: ego vero delectabor in Domino.

35Deficiant peccatores a terra, et iniqui ita ut non sint: benedic, anima mea, Domino.