Capítulo 5

1In finem, pro ea quæ hæreditatem consequitur. Psalmus David.

2Verba mea auribus percipe, Domine, intellige clamorem meum.

3Intende voci orationis meæ, Rex meus et Deus meus.

4Quoniam ad te orabo : Domine, mane exaudies vocem meam.

5Mane astabo tibi et videbo : quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.

6Neque habitabit juxta te malignus : neque permanebunt injusti ante oculos tuos.

7Odisti omnes, qui operantur iniquitatem : perdes omnes, qui loquuntur mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.

8Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ introibo in domum tuam : adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.

9Domine, deduc me in justitia tua : propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.

10Quoniam non est in ore eorum veritas : cor eorum vanum est.

11Sepulchrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant : judica illos, Deus. Decidant a cogitationibus suis, secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos, quoniam irritaverunt te, Domine.

12Et lætentur omnes, qui sperant in te, in æternum exsultabunt : et habitabis in eis. Et gloriabuntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum,

13quoniam tu benedices justo. Domine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ coronasti nos.