Capítulo 62

1Psalmus David, cum esset in deserto Idumææ.

2Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea; quam multipliciter tibi caro mea!

3In terra deserta, et invia, et inaquosa: sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam, et gloriam tuam.

4Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te.

5Sic benedicam te in vita mea: et in nomine tuo levabo manus meas.

6Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea: et labiis exsultationis laudabit os meum.

7Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te:

8quia fuisti adjutor meus. Et in velamento alarum tuarum exsultabo,

9adhæsit anima mea post te: me suscepit dextera tua.

10Ipsi vero in vanum quæsierunt animam meam, introibunt in inferiora terræ:

11tradentur in manus gladii, partes vulpium erunt.

12Rex vero lætabitur in Deo, laudabuntur omnes qui jurant in eo: quia obstructum est os loquentium iniqua.