Vulgata Clementina

Capítulo 106

Alleluia.

1Alleluia. Confitemini Domino, quoniam bonus: quoniam in sæculum misericordia ejus.

2Dicant qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu inimici: et de regionibus congregavit eos:

3a solis ortu, et occasu: ab aquilone, et mari.

4Erraverunt in solitudine in inaquoso: viam civitatis habitaculi non invenerunt.

5Esurientes et sitientes: anima eorum in ipsis defecit.

6Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur: et de necessitatibus eorum eripuit eos.

7Et deduxit eos in viam rectam: ut irent in civitatem habitationis.

8Confiteantur Domino misericordiæ ejus: et mirabilia ejus filiis hominum.

9Quia satiavit animam inanem: et animam esurientem satiavit bonis.

10Sedentes in tenebris et umbra mortis: vinctos in mendicitate et ferro.

11Quia exacerbaverunt eloquia Dei: et consilium Altissimi irritaverunt.

12Et humiliatum est in laboribus cor eorum: infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.

13Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur: et de necessitatibus eorum liberavit eos.

14Et eduxit eos de tenebris, et umbra mortis: et vincula eorum disrupit.

15Confiteantur Domino misericordiæ ejus: et mirabilia ejus filiis hominum.

16Quia contrivit portas æreas: et vectes ferreos confregit.

17Suscepit eos de via iniquitatis eorum: propter injustitias enim suas humiliati sunt.

18Omnem escam abominata est anima eorum: et appropinquaverunt usque ad portas mortis.

19Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur: et de necessitatibus eorum liberavit eos.

20Misit verbum suum, et sanavit eos: et eripuit eos de interitionibus eorum.

21Confiteantur Domino misericordiæ ejus: et mirabilia ejus filiis hominum:

22et sacrificent sacrificium laudis: et annuntient opera ejus in exsultatione.

23Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis.

24Ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo.

25Dixit, et stetit spiritus procellæ: et exaltati sunt fluctus ejus.

26Ascendunt usque ad cælos, et descendunt usque ad abyssos: anima eorum in malis tabescebat.

27Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius: et omnis sapientia eorum devorata est.

28Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur: et de necessitatibus eorum eduxit eos.

29Et statuit procellam ejus in auram: et siluerunt fluctus ejus.

30Et lætati sunt quia siluerunt: et deduxit eos in portum voluntatis eorum.

31Confiteantur Domino misericordiæ ejus: et mirabilia ejus filiis hominum.

32Et exaltent eum in ecclesia plebis: et in cathedra seniorum laudent eum.

33Posuit flumina in desertum: et exitus aquarum in sitim:

34terram fructiferam in salsuginem: a malitia inhabitantium in ea.

35Posuit desertum in stagna aquarum: et terram sine aqua in exitus aquarum.

36Et collocavit illic esurientes: et constituerunt civitatem habitationis.

37Et seminaverunt agros, et plantaverunt vineas: et fecerunt fructum nativitatis.

38Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis: et jumenta eorum non minoravit.

39Et pauci facti sunt: et vexati sunt a tribulatione malorum, et dolore.

40Effusa est contemptio super principes: et errare fecit eos in invio, et non in via.

41Et adjuvit pauperem de inopia: et posuit sicut oves familias.

42Videbunt recti, et lætabuntur: et omnis iniquitas oppilabit os suum.

43Quis sapiens, et custodiet hæc: et intelliget misericordias Domini?

📄 PDF
📄 Original