Capítulo 50
1In finem. Psalmus David,
2cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee. Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
3Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
4Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.
5Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.
6Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.
7Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.
8Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor.
9Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.
10Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.
11Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.
12Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
13Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.
14Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.
15Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.
16Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
17Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis.
18Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
19Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.
20Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.