---

1In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

2Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo : narrabo omnia mirabilia tua.

3Lætabor et exsultabo in te : psallam nomini tuo, Altissime.

4In convertendo inimicum meum retrorsum : infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

5Quoniam fecisti judicium meum et causam meam : sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

6Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

7Inimici defecerunt frameæ in finem : et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu :

8et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum :

9et ipse judicabit orbem terræ in æquitate, judicabit populos in justitia.

10Et factus est Dominus refugium pauperi : adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

11Et sperent in te qui noverunt nomen tuum : quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

12Psallite Domino, qui habitat in Sion : annuntiate inter gentes studia ejus :

13quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est : non est oblitus clamorem pauperum.

14Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis.

15Qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion.

16Exsultabo in salutari tuo : infixæ sunt gentes in interitu, quem fecerunt. In laqueo isto, quem absconderunt, comprehensus est pes eorum.

17Cognoscetur Dominus judicia faciens : in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

18Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

19Quoniam non in finem oblivio erit pauperis : patientia pauperum non peribit in finem.

20Exsurge, Domine, non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.

21Constitue, Domine, legislatorem super eos : ut sciant gentes quoniam homines sunt.

22Ut quid, Domine, recessisti longe, despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

23Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

24Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ : et iniquus benedicitur.

25Exacerbavit Dominum peccator, secundum multitudinem iræ suæ non quæret.

26Non est Deus in conspectu ejus : inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus : omnium inimicorum suorum dominabitur.

27Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

28Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo : sub lingua ejus labor et dolor.

29Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

30Oculi ejus in pauperem respiciunt : insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem : rapere pauperem, dum attrahit eum.

31In laqueo suo humiliabit eum, inclinabit se, et cadet, cum dominatus fuerit pauperum.

32Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus, avertit faciem suam ne videat in finem.

33Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua : ne obliviscaris pauperum.

34Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo : Non requiret.

35Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras : ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper : orphano tu eris adjutor.

36Contere brachium peccatoris et maligni : quæretur peccatum illius, et non invenietur.

37Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi : peribitis, gentes, de terra illius.

38Desiderium pauperum exaudivit Dominus : præparationem cordis eorum audivit auris tua.

39Judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.